کوچک سازی سازمان به مثابهی حجامتدر گذشته حجامت یکی از روشهای مرسوم برای درمان برخی بیماریها بود. وقتی اطبای قدیم در درمان بیماری درمانده میشدند تنها راه باقی مانده پیش روی آنها حجامت بود؛ البته بعضی مواقع نیز ناخواسته و بر اثر گرفتن خون زیاد، باعث مرگ بیماران میشدند. امروز اگرچه دانش ما در پزشکی پیشرفت کرده است، متاسفانه در مدیریت پیشرفتی نکردهایم! مدیرانی هم که درمانده و عاجز شدهاند گویی تنها راه باقی ماندهشان حجامت سازمانی است؛آنها تعداد زیادی از کارکنان خود را اخراج میکنند و ناخودآگاه خودشان به دست خودشان فرهنگ سازمانیشان را نابود میکنند و قاتل آن میشوند. البته بر خلاف تنش شدیدی که این کار در زندگی افراد ایجاد میکند، نام شیک و زیبای «کوچکسازی» را روی آن گذاشتهاند.اغلب کوچکسازیهایی که در شرکتها انجام میشود از بحران اقتصادی برنخواسته است؛ بیشتر به دلیل افزایش حاشیهی سود شرکتها و افزایش پاداش مالکان و مدیرعاملهای آنهاست. چطور ممکن است یکباره هزاران کارگر/ کارمند تبدیل به افرادی اضافه شوند؟ یعنی تا چند وقت پیش هیچ کس متوجه این کارگران/ کارمندان اضافی نشده بود؟ پس چه کسی تا کنون آنجا را مدیریت میکرده است؟همین یک شاهد برای اثبات ناتوانی مدیران کافیست! مشکلی را خودشان ایجاد کردند یا تاکنون بر آن چشم بستهاند و اکنون با اخراج کارکنان قصد دارند صرفاً صورتمسئله را پاک کنند؛ پس شاید کسانی که در حال انجام دادن کوچک سازی هستند خودشان کسانی باشند که باید تعدیل شوند!قصه های شب برای مدیران – درنگی برای تعمق، پس از رها شدن از یک روز پر آشوب مدیر بودن – هنری مینتزبرگ

افراد کم تجربه و مجموعههای نوپا از بحران و مشکلات پیش رو هراس دارند؛ غافل از این که همهی برندها و مجموعههای موفق از دل همین بحرانها و مشکلات اقتصادی سر برآوردهاند. تفاوت اصلی یک کسب و کار موفق با دیگر کارها در این است که آنها هر بحران را یک فرصت طلایی برای پیشرفت میبینند و دیگران با گله و شکایت و عدم انجام کاری به جای سوار شدن بر موج به ته دره سقوط میکنند. در زمان بحران میتوانیم با آموزش پرسنل و بالا بردن آگاهی و دانش آنها، همچنین با تولیدات جدید از دیگر رقبا پیشی بگیریم. برای موفقیت، در بحران هم باید به کار و تولید ادامه داد.صد فرمان – ۱۰۰ راز ساده و عملیاتی برای موفقیت در کسب و کار – نیما کیمیایی و امیرعلی تقوا

گروه مشاورین کسب و کار پریمیموم در شهریور ماه ۱۴۰۲ رویدادی با موضوع استعداد ثبت اختراع ایرانیان (Iranian Patent Talent) با محورهای «تفکر سیستمی و خلاقانه در بازار»، «بین المللی شدن از مسیر خلاقیت و نوآوری و تفکر مخترعانه»، «آشنایی با فدراسیون بین المللی مخترعین (IFIA)» و «ورود به دنیای مخترعین و اختراعات»، طی چهار بخش با سخنرانی اساتید بنام این حوزه در خانه فناوری و نوآوری ایران (IHIT) واقع در نمایشگاه بین المللی تهران برگزار نمود.در بخش اول رویداد، جناب آقای دکتر بهروز اقبالی، سرممیز سیستمهای آموزشی، طراح آموزش و بازیهای آموزشی و مدرس روشهای نوین تدریس، در ارتباط با تعاریف و اصول مرتبط با خلاقیت و نوآوری تفاوتهای هر کدام و همچنین ریشه های منطق و خلاقیت در بخش راست و چپ مغز صحبت کردند. از جمله عوامل بروز خلاقیت ۱) نیاز ۲) رفاه و ۳) اتفاق نامبردند و برای هرکدام مثالهایی را ارائه نمودند.به گفته ایشان خلاقیت به تولید ایدههای جدید گفته میشود، درحالیکه نوآوری به اجرای ایده اشاره دارد. خلاقیت و توانایی خلق ایدههای نو اکتسابی بوده و اینگونه نیست که افراد گمان کنند از دوران کودکی میبایست با شیوههای خلاق شدن آشنا میشند و اکنون دیگر دیر شده و از آنها گذشته است. در این راستا مثال یک آزمایش مشهور میمون و نردبان موز را برای بیان مفهوم محدودیتهای ناشی از چارچوب فکری تعریف کردند.مبنی بر اینکه دانشمندان در یک اتاق تعدادی میمون قراردادند و در وسط اتاق یک نردبان بلند واقع شده بود بر بالای نردبان یک خوشه موز قرار داده شده بود و اتاق مجهز به سنسورهایی بود که زمانی که میمونها برای برداشتن موز از نردبان بالا میرفتند، سنسورها فعال شده و از دوش آب سرد سقف اتاق، آب بر روی پیکر میمونها